Wat kunnen we leren van de kolossale blunder van Mattel?

Twee weken geleden las ik een verbijsterende quote van het hoofd juridische zaken van Mattel, toch niet de minste in speelgoedland. En wereldwijd eigenaar van de rechten van Scrabble (behalve in de US en Canada). Gevraagd om een reactie op de populariteit van Wordfeud kwam de volgende reactie: “ja daar heb ik vorige week over gehoord, dat ga ik eens bekijken”. Dan vraag ik me af in wat voor wereld zo iemand leeft. Geen kwaad woord over juridisch geschoolde mensen, maar zit zo’n type soms de hele dag in de papieren en contracten te snuffelen?

Wordfeud wordt momenteel door miljoenen mensen in de wereld gespeeld. Het is een app voor de smartphone en de tablet. Het is basically niets anders dan Scrabble, het bordspel van Mattel. Maar dan met een tegenstander die zich ergens anders bevindt. Dit kan een vriend zijn of een volslagen onbekende. Je kunt chatten met je tegenstander. Je kunt meerdere potjes tegelijk spelen, er zijn legio apps die je kunnen helpen met het leggen van woorden, er zijn competities, wedstrijden, fansites, ga zo maar door. Alleen al zoeken op het woord “wordfeud” leidt tot 11 mln zoekresultaten bij Google. Het schijnt dat de meerderheid van de ouders bij het uitgaan van lagere scholen staat te Wordfeuden. Het zal in menig kantoortuin, al dan niet heimelijk, regelmatig worden gespeeld.

Wat mij verbaast is dat een multinational er niet in slaagt om een zodanige cultuur te creëren dat ze de slag naar online weten te maken. Dat ze links en rechts worden ingehaald door partijen die online wel begrijpen. Het lijkt er op dat ze (l’histoire se repète) op hun lauweren rusten en zich veilig wanen met hun bestaande business model. Levensgevaarlijk in deze tijden! Want het gaat er niet alleen om dat ze de miljoenen omzet missen van Wordfeud, ze missen de boot alltogether omdat spelletjes duurzaam van karakter veranderen, en daar zijn zij dus niet bij.